Πέρασε περισσότερο από ένας μήνας από το τελευταίο μας σημείωμα για τον Δήμο Βέλου Βόχας και σε αυτό το χρονικό διάστημα υπήρξε μία πολύ μεγάλη παρασκηνιακή δραστηριότητα παρά το γεγονός ότι δημοσίως φαίνεται να επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή.
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον βέβαια εστιάζεται στην περιοχή του Βέλου (αλλά και την ευρύτερη Δημοτική Ενότητα) αφού παρά την ανακοίνωση της εκ νέου υποψηφιότητας του πρώην Δημάρχου Αννίβα Παπακυριάκου πριν περίπου 3 μήνες ουδείς έχει πειστεί ότι αυτή είναι η επιλογή που θα βγάλει την περιοχή (αλλά και τον Δήμο συνολικότερα) από το τέλμα.
Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο όπου ακόμη και συνεργάτες του αναζητούν ενεργά πλέον μια εναλλακτική επιλογή αντιλαμβανόμενοι ότι η υποψηφιότητα Παπακυριάκου είναι πολιτικά «ημιθανής». Ας τα δούμε όμως όλα λίγο πιο αναλυτικά και σε βάθος.
ΤΟ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ ΕΡΧΕΤΑΙ. ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΤΕ;;
Ας ξεκινήσουμε όμως με την Δημοτική Αρχή και τον Δήμαρχο Θανάση Μανάβη ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι το Πάσχα θα έλυνε το πρόβλημα της λειψυδρίας με την κατασκευή διυλιστηρίου και άλλων υποδομών. Το Πάσχα πέρασε και το πρόβλημα δεν λύθηκε αλλά δυο εβδομάδες αργότερα ο Δήμαρχος εμφανίστηκε σε βίντεο μαζί με τον γ.γ. Γιάννη Λάμπρου να παρουσιάζουν τον εξοπλισμό του διυλιστηρίου.
Στο συνοδευτικό κείμενο αναφέρεται ότι είναι «ένα έργο που ενισχύει ενισχύει την ποιότητα ζωής όλων μας και διασφαλίζει καθαρό, ασφαλές νερό». Δεν λέει πουθενά ότι θα λύσει το πρόβλημα της λειψυδρίας, δεν δίνει πλέον καμία προθεσμία πότε το έργο θα είναι έτοιμο.
Επειδή ο Δήμαρχος έχει δώσει πολλές υποσχέσεις που δεν κράτησε προς το παρόν καλό θα είναι οι δημότες να συνεχίσουν να κρατούν μικρό καλάθι αφού ουδείς μπορεί να γνωρίζει πλέον πότε ο Δήμαρχος λέει την αλήθεια, πότε δεν την λέει, πότε καταφέρνει κάτι και πότε ανακοινώνει ότι τελικά κάτι κατάφερε, άσχετα αν αυτό έχει γίνει όπως το είχε υποσχεθεί.
Για του λόγου το αληθές ας θυμηθούμε ότι ο Δήμαρχος αρχικά είχε υποσχεθεί ότι θα φέρει νερό από την Στυμφαλία να λύσει το πρόβλημα της λειψυδρίας. Έπειτα, σε ένα προεκλογικό «κρεσέντο» υποσχεσιολογίας είχε δώσει το λόγο της τιμής του για «αξιοπρεπές νερό σε κάθε σπίτι του Δήμου το καλοκαίρι του 2024». Τίποτα από τα δυο δεν έγινε. Στην συνέχεια έθεσε νέο «ορόσημο» για τον Δήμο το Πάσχα του 2026. Τζίφος και πάλι. Τώρα πάλι εμφανίζεται με νέες ελπίδες και νέες υποσχέσεις χωρίς όμως ημερομηνίες αυτήν την φορά.
Για να είμαστε όμως δίκαιοι θα πρέπει να σημειώσουμε ότι έστω και με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, ψέματα, φανφάρες και υπερβολές κάτι κινήθηκε σε σχέση με την προηγούμενη διοίκηση. Μπορεί να μην είναι αρκετό και να παραμένει πολύ μακριά από τα προεκλογικά «καθρεφτάκια» που μοίραζε με αντάλλαγμα τις ψήφους, αλλά πάντως βλέπουμε μια χειροπιαστή εξέλιξη.
Η ΔΙΑΡΡΟΗ ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
Μία άλλη εξέλιξη ήταν η διαρροή μιας συνομιλίας ανάμεσα σε μέλη της παράταξης του Δημάρχου η οποία παρουσιάστηκε στην ομάδα «Βέλο Βόχα Χθες Σήμερα Αύριο» του τοπικού παράγοντα Νίκου Σωτηρόπουλου και η οποία αποδίδεται στον γ.γ. του Δήμου Γιάννη Λάμπρου. Δεν μας είναι γνωστή η αυθεντικότητα της συνομιλίας αυτής, γνωρίζουμε πάντως ότι ο ίδιος δεν την έχει διαψεύσει παρότι έχουν περάσει 13 ημέρες.
Εκεί λοιπόν ο γ.γ. του Δήμου φέρεται να λέει κάποιες μεγάλες αλήθειες,
- ότι ακόμη και στελέχη της Δημοτικής Αρχής δεν πιστεύουν τον Δήμαρχο και τον αμφισβητούν,
- δεν πιστεύουν και δεν στηρίζουν στην τοπική κοινωνία τα έργα που έχουν ανακοινωθεί ότι τελικά θα γίνουν.
Δεν ξέρουμε αν αυτό το κείμενο είναι αυθεντικό (και μπορεί να προχωρήσει σε διαψεύσεις ο γ.γ. για να μην βγάζει κανείς λανθασμένα πολιτικά συμπεράσματα) ξέρουμε όμως ότι όντως στελέχη της παράταξης Μανάβη έχουν πάρει αποστάσεις από τον Δήμαρχο αφού οι υποσχέσεις που έδωσε και διαψεύστηκαν εκθέτουν και τους ίδιους και πλέον αισθάνονται επιφυλακτικοί και μουδιασμένοι απέναντι σε όποια νέα υπόσχεση ή εξέλιξη. Δεν ξέρουν αν αυτό που θα ακούσουν και θα τους ζητηθεί να αναπαράγουν θα είναι αλήθεια, μυθοπλασία ή μπλόφα. Η μέθοδος της αναπαραγωγής υποσχέσεων που δεν πραγματοποιούνται καθιστούν και τους ίδιους ψεύτες στους δημότες.
Εδώ όμως θα πρέπει να δούμε και μία άλλη παράμετρο. Η παράταξη Μανάβη είναι μια προσωποπαγής παράταξη την οποία κατά πολλούς πλέον διοικεί ο γ.γ. του Δήμου.
Ακόμη και στο βίντεο που εμφάνισαν πάλι ο Δήμαρχος και ο γ.γ. εμφανίστηκαν να «εισπράξουν» τα εύσημα και να συγχαρούν τους εαυτούς τους. Πουθενά δεν είδαμε κάποιον Αντιδήμαρχο, ούτε καν τον αρμόδιο επί του έργου. Και μετά φταίει ο Σωτηρόπουλος που λέει ότι τον Δήμο τον κυβερνά ο γ.γ. Ο οποίος, "ειρήσθω εν παρόδω" έχει εξελιχθεί στον μοναδικό ίσως Βελιώτη ο οποίος αυτήν την στιγμή ασκεί Αντιπολίτευση, άσχετα με τον τρόπο με τον οποίον την κάνει και αν συμφωνεί κάποιος μαζί του ή όχι.
Επιστρέφοντας στο βίντεο και εντελώς σημειολογικά, ο Δήμαρχος πρόδωσε τον εαυτό του λέγοντας «ξέρω από νταλίκες και κοντέινερ». Από αυτοδιοίκηση;; Ο γ.γ. του Δήμου που βρισκόταν δίπλα του δεν είπε τίποτα και λειτούργούσε ως ο «επιτηρητής» του Δημάρχου και ίσως αυτό να συμβολίζει και τους ρόλους του καθενός στην διοίκηση του Δήμου.
Στην παράταξη αυτή δεν υπάρχει πλέον κανένα τοπικό, ιδεολογικό, αυτοδιοικητικό ή πολιτικό πρόσημο και με εξαίρεση τον Δήμαρχο και τον γ.γ. όλοι οι υπόλοιποι μοιάζουν με «κομπάρσους» στο έργο.
Σαν τέτοιους δείχνει να τους αντιμετωπίζει και ο γ.γ. περιμένοντας από αυτούς να χειροκροτήσουν, να αναμεταδώσουν υποσχέσεις, όπως και να «κονταροχτυπηθούν» επικοινωνιακά (τουλάχιστον) με τους αντιπάλους.
«Ο ΑΝΝΙΒΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ. ΑΦΗΣΤΕ ΜΗΝΥΜΑ»
Γράψαμε παραπάνω για το «σιωπητήριο» στα μέλη της παράταξης του Δημάρχου και θα περάσουμε σε ένα αντίστοιχο δημόσιο «σιωπητήριο» στα μέλη της παράταξης Παπακυριάκου αλλά και στον ίδιο.
Στον μήνα που πέρασε υπήρξαν ευκαιρίες για την Αντιπολίτευση να δικαιολογήσει τον ρόλο τον οποίο κλήθηκαν να υπηρετήσουν, αντ’ αυτών όμως επικράτησε (και πάλι) σιωπή. Όμως έτσι δεν μπορεί να γίνει η διεκδίκηση της διοίκησης του Δήμου.
Όπως δεν μπορεί να γίνει όταν ο στενότερος συνεργάτης του αρχηγού και εκλεγμένος Δημοτικός σύμβουλος ανενδοίαστα παίρνει αναθέσεις από τον αντίπαλο και ο αρχηγός υποκρίνεται ότι δεν συμβαίνει τίποτα και δεν τον απομακρύνει για στοιχειώδεις λόγους αυτοδιοικητικής ευθιξίας. Ποιο σχολιασμό μπορεί να κάνει κάποιος;;
Τις αδυναμίες της υποψηφιότητας Παπακυριάκου τις έχουμε αναλύσει πολλές φορές και από τότε δεν έχει αλλάξει τίποτα. Όσο περνάει ο καιρός η σιωπή παγιώνεται, οι αδυναμίες γιγαντώνονται και τα στελέχη αντί να συσπειρώνονται γύρω από τον αρχηγό, απομακρύνονται όλο και περισσότερο και πλέον αναζητούν με ενεργό τρόπο μία εναλλακτική πρόταση.
Κάποιοι (λίγοι πλέον) παραδοσιακοί υποστηρικτές του πρώην Δημάρχου προσπαθούν να κάνουν ότι μπορούν να βοηθήσουν ψάχνοντας "σκάνδαλα και σκανδαλάκια" του νυν Δημάρχου αλλά «ο πρώην Δήμαρχος δεν βοηθά την κατάσταση με την απραξία του».
Βέβαια ήταν μία συνηθισμένη πρακτική του και κατά την διάρκεια της διοίκησης του Δήμου να αποφεύγει να «σπάσει αυγά» και να εισέρχονται άλλοι «να βγάλουν το φίδι από την τρύπα» αλλά αυτή την φορά η «σφραγίδα» έχει χαθεί και οι πρόθυμοι μειώθηκαν.
ΣΤΕΛΕΧΗ "ΓΥΡΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΡΟΜΟΥΣ"
Πολλά από τα στελέχη της παράταξης Παπακυριάκου αλλά και νεοεισερχόμενοι (θεωρητικά φίλα προσκείμενοι) αναγνωρίζουν πλέον την αδυναμία της υποψηφιότητας και έχουν ξεκινήσει την διαδικασία αναζήτησης μιας εναλλακτικής πρότασης, ακόμη κι αν αυτή δεν έχει σημείο αναφοράς το Βέλο.
Οι επαφές και οι συζητήσεις (προγραμματισμένες και μη) δίνουν και παίρνουν από άκρη σε άκρη του Δήμου αλλά όλες οι προσπάθειες κολλάνε προς το παρόν στην επιλογή του προσώπου το οποίο θα ηγηθεί αφού κάποιοι θέλουν αλλά δεν μπορούν, ενώ άλλοι που μπορούν δεν θέλουν.
Τελικά το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε στελέχη που αναζητώνται ως "σύμμαχοι", επικεφαλής ή "ακόλουθοι" αλλά σε αυτούς που «βολιδοσκοπούν». Κι αυτό διότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη πλέον, ούτε πολιτική αξιοπιστία.
Είναι ένα γενικευμένο πρόβλημα της περιοχής η έλλειψη αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης και δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από αυτό της Δημοτικής Συμβούλου κας Δημητρίου η οποία
- Εξελέγη πρώτη φορά με την παράταξη του κ. Μανάβη το 2019
- Στην συνέχεια έφυγε το 2021 καταγγέλλοντας την ηθική του υπόσταση
- κατά την προεκλογική χρονιά του 2023 ωρυόταν για την ανικανότητα του τότε Δημάρχου Αννίβα Παπακυριάκου,
- στην συνέχεια επέστρεψε την τελευταία ημέρα που «έκλειναν» τα ψηφοδέλτια χωρίς καμία «συγγνώμη» στην πολιτική «αγκαλιά» του ανθρώπου τον οποίον είχε πριν 1 χρόνο καταγγείλει για την ηθική του,
- έπειτα μόλις αυτός την «καθαίρεσε» το 2025 από την θέση της Αντιδημάρχου ξαναβγήκε να τον καταγγείλει για δεύτερη φορά ότι της άσκησε «πολιτική βία» και ανεξαρτητοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον ίδιο συνδυασμό,
- έπειτα ξεκίνησε να κυκλοφορεί και να φωτογραφίζεται το 2026 με τον πρώην Δήμαρχο κ. Παπακυριάκο (τον οποίο είχε και αυτόν καταγγείλει ως ανίκανο) και
- τώρα που βλέπει ότι ούτε αυτή η επιλογή «περπατάει» παίρνει και πάλι «αποστάσεις».
Δεν είναι τυχαίο ότι παρά τις συναντήσεις, τα χαμόγελα, την παρουσία της στην ανακοίνωση της υποψηφιότητας του κ. Παπακυριάκου και τις φωτογραφίες μαζί του δεν παίρνει την απόφαση να ανακοινώσει την σύμπραξή της με την παράταξη του.
Εικάζουμε ότι και αυτήν την φορά θα επιλέξει να συστρατευθεί με αυτόν από τον οποίο θα πειστεί ότι μπορεί να κερδίσει τις εκλογές, ασχέτως του ποιος είναι και ποια είναι η σχέση τους (όπως μας έχει διδάξει στο παρελθόν), με την ελπίδα πάντα ότι σε περίπτωση νίκης δεν θα την «αδειάσει» και πάλι ο πιθανός νικητής. Και η εμπειρία μας στα τόσα χρόνια της εμπλοκής μας με την Τ.Α. μας έχει διδάξει ότι κάποιος που έκανε κάτι μία φορά, είναι το πλέον πιθανό να το ξανακάνει. Και η κα Δημητρίου το έχει αποδείξει φεύγοντας δυο φορές από την παράταξη του κ. Μανάβη.
ΣΤΟ ΒΕΛΟ
Η κατάσταση στο Βέλο είναι πλέον συγκεχυμένη. Αναγνωρίζεται ότι υπάρχει αδυναμία πλέον με την υποψηφιότητα Παπακυριάκου ενώ ταυτόχρονα αναπτύσεται δυναμική από νεότερους ανθρώπους οι οποίοι δείχνουν να κινούνται μεθοδικά χτίζοντας σιγά σιγά συμμαχίες και δίκτυα ποντάροντας στην ανάγκη τόσο της περιοχής όσο και του Δήμου να γυρίσει «σελίδα» και να βγει από την εποχή του «διπόλου τοξικότητας» Παπακυριάκου και Μανάβη.
Φυσικά όλα αυτά φαίνεται να έχουν εξεγείρει μερίδα στελεχών (πρώην και νυν) οι οποίοι ενδεχομένως να ανησυχούν ότι δεν θα έχουν την πρόσβαση που είχαν στο παρελθόν. Όπως είναι αναμενόμενο, το νέο ως άγνωστο που είναι μπορεί να γοητεύει αλλά ταυτόχρονα φοβίζει για την απώλεια προνομίων τα οποία μεχρι προτινος μπορεί να θεωρούνταν δεδομένα. Φαίνεται λοιπόν ότι κάποιοι αναζητούν μία πρόταση "διαχειρίσιμη".
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την κατάληξη αυτής της εξέλιξης, αυτό όμως που αρχίζει να διαφαίνεται είναι ότι στο «παιχνίδι» έχουν μπει και καινούργιοι «παίχτες» οι οποίοι βέβαια και αυτοί με την σειρά τους θα πρέπει να πείσουν ότι το όποιο καινούριο αφήγημα θα είναι ενωτικό και συμπεριληπτικό και όχι διχαστικό και εκδικητικό, όπως είχε συνηθίσει ο Δήμος την τελευταία 10ετία τουλάχιστον.
